Beslenme yetersizliğinin erken aşamasında, fizyolojik işlevlerde önemli kayıplar oluşmadan, yetersiz besin öğesi alımına uyum (adaptasyon) görülür. Yetersizlik ilerledikçe doku düzeyinde düşme ile fonksiyonel işlevler etkilenir. Örneğin, demir yetersizliği anemisinin saptanmasında hemoglobin, hematokrit düzeyinde düşme gözlenmeden önce demir emiliminin artması, serum ferritin düzeyinin düşmesi erken aşamada demir eksikliğinin belirtisidir. Beslenme yetersizliğinin oluşum aşamaları ve bu aşamalarda saptama yöntemleri görülmektedir.
Beslenme birçok hastalığın etiyoloji isinde ve ölümlerin ve yeti kayıplarının yönetiminde önemli bir etmendir. Uygun saptama yöntemleri kullanılarak; hasta bireylerde morbidite, mortalite ve hastanede kalış süresine beslenme durumunun etkisinin irdelenmesi birçok sağlık meslek grubunun ilgisini çekmiştir. Amaç; a) hastanın beslenme durumunun doğru olarak tanımlanması, b) klinik olarak malnütrisyonun tanımlanması, c) beslenme desteğine bağlı oluşan beslenme durumunda ki değişikliklerin izlenmesi, d) ölümlerin, yeti kayıplarının önlenmesidir. Bu amaçla beslenme durumunun saptanması ve beslenme durumunun taranması Klinik Beslenme Tedavisi’nin önemli bileşenleridir.
İdeal olarak, tüm bireylerin yaşamları süresince (intrauterin yaşamdan, yaşlılık dönemine kadar) düzenli (periyodik) olarak beslenme durumunun taranması (nutritional screening) ve saptanması (nutritional assessment) gerekmektedir. Bu değerlendirmeler sadece hastalık anında yapılmamalıdır. Beslenme durumunun taranması ve saptanması araçlarının ve yöntemlerinin kullanım durumları koşullara göre değişkenlik gösterebilir. Genelde beslenme durumunun taranması beslenme durumunun saptanması sürecini başlatır. Böylece beslenme desteği, beslenme eğitimi ve danışmanlık hizmetleri etkin olarak planlanıp yürütülebilir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder