Son on yılda beslenmeyle ilgili en çok tekrarlanan çarpıcı terimler listesinde antioksidanlar birinciliğe yakın olacaktır. Elektron veren bu bileşikler 1990′dan önce daha çok kimyagerleri ve araştırmacıları ilgilendiriyordu. Bugün Antioksidan Mucizesi yâ da Kansere Karşı Antioksidanlar gibi başlıklara sahip kitaplarda çığırtkanlığı yapılıyor.
Bitkisel ürünler satan eczanelerde ve dergilerde bunlar kanser, kalp hastalığı, bellek kaybı ve kataraktı önleyebilen ve yaşlanma sürecini geriye döndürebilen harika maddeler olarak duyuruluyor.
Antioksidanlar üzerindeki heyecan klasik bir vakadır: Gerçek bilimin içinden cımbızla çekilip abartılmış birkaç satır. Ekstra antioksidan almanın bunlara atfedilen bazı şeyleri yapabildiğine inanmak için her türlü nedenimiz var, ancak bunları gerçekten yaptıklarına dair çok az sağlam kanıt bulunmakta. Meyve ve sebzelerde bulunan antioksidan, mineral, lif ve fitokimyasal paketlerinin kalp hastalığını, inmeyi, divertikülü, kataraktı ve bir sürü başka kronik hastalığı önlemeye yardımcı olduğunu neredeyse kesin olarak biliyoruz. Ancak Amerikalıların artan sayılarla tükettiği tek tek antioksidanların bunu yapıp yapamayacağı, cevabı verilmemiş bir sorudur.
Şimdi bir dakika duralım ve antioksidanları tanımlayıp sağlıklı olmak için neden elzem olduklarını açıklayalım. Antioksidanlar dokuları, hücreleri ve proteinler ve DNA gibi önemli bileşikleri, oksijen ve akrabalarının yıkıcı gücüne karşı koruyan bir grup maddedir. Oksijenin sadece yararlı mı olduğunu düşünüyordunuz? Bir kere daha düşünün. Tehlikeli bir dost olduğu ortaya çıkmakta. Yağları ve karbonhidratları yakmak için gerekli olan ve oksijenin kullanıldığı reaksiyonlar, serbest radikal adı verilen çok sayıda oksijene bağlı yan ürün ortaya çıkarır. Bunlar önlerine ne gelirse ondan elektron almaya çalışan, elektron açısından doymamış moleküllerdir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder